manoukopreis.reismee.nl

Dag 25, 26 en 27: Cuzco, Maras, Moray en Lima

Hola! De wekker stond zondagmorgen om 6:30u en dus begon de dag opnieuw vroeg. Om 7:30u liepen we naar het busstation en kochten we wat broodjes als ontbijt. Om 8:30u vertrok onze bus naar Cuzco. Precies op tijd, dat was voor het eerst in Peru. De busreis was wat anders dan alle andere die we tot nu toe hebben gedaan, want de hele bus zat bol met gringo's (toeristen). Normaal hebben we altijd een bus vol locals, dus dit was even wennen. De toeristenbus had ook voordelen: we hadden luxe stoelen en er was zelfs Wi-Fi. Ook wordt er in een Peruaanse bus (over lange afstanden) altijd een film afgespeeld. Waar ik me over verbaas, is dat dit geen gezellige (familie)films zijn – er zitten immers ook veel kinderen in de bus – maar bijna altijd oorlogsfilms. Dit keer was het Pearl Harbor. Ik blijf me verbazen over de Peruaanse keuze voor een film in de bus. Na ruim 7 uur rijden kwamen we aan in Cuzco.

We gingen naar het hostel, dit keer hadden we van tevoren geboekt omdat het weekend was. Het hostel was erg knus en leuk en het had zelfs een steenoven om pizza’s te bakken. We gingen Cuzco in om een tour voor de volgende dag te boeken en wat te eten. In de avond zouden we gebruikmaken van de pizza’s in het hostel. In eerste instantie stond een tour naar Rainbow mountain op de planning. Dit werd al snel anders toen de touroperator vertelde dat het daar -12 graden was en dat er veel sneeuw lag. Ook lag het op grote hoogte (5000 meter) en moesten we 3 uur hiken om daar te komen. Wij zijn wel in voor een uitdaging, maar dit was eerder ‘onverantwoord’. We boekten dus een andere tour naar Maras en Moray in de heilige vallei. De tour zou de volgende dag om 8:30u beginnen, een schappelijke tijd. We keken wat rond in Cuzco en bezochten veel winkels. Bram is namelijk al weken op zoek naar een warme muts. Die hebben ze hier overigens in overvloed, maar ze zijn allemaal heel kleurrijk en laat Bram nu net graag een zwarte willen. Helaas, ook hier hadden we geen geschikte muts gevonden.

Na onze zoektocht gingen we terug naar het hotel. We rustten even wat uit, ik schreef wat voor mijn blog en om 19:30u stond er een heerlijke steenovenpizza voor ons klaar. De pizza was lekker, maar ook goedgevuld, dus we waren blij dat we besloten hadden om samen een pizza te delen. We zaten aan een mooi tafeltje met een prachtig uitzicht over de stad. Geweldig om al die lichtjes in de bergen te zien! Om 22:30u gingen we slapen, want de wekker stond de volgende dag om 6:45u. Het reizen is hartstikke leuk, maar we merken wel dat het soms ook heel slopend en vermoeiend is. Dat heeft ook een voordeel: we kunnen ’s nachts best goed slapen. Zeker als Bram niet midden in de nacht op zijn preekstoel zit :)

De volgende ochtend zaten we om 7:30u in het hotel aan het ontbijt. Het ontbijt was bij de overnachting inbegrepen, dus dat was fijn. We liepen iets na 8:00u met een volle maag naar het Plaza d'Armas om onze gids voor de tour te zoeken. Het duurde even (Peruaans halfuurtje), maar om 8:50u hadden we onze gids gevonden. Typisch Peruaans is dat alle gidsen met hun groep op dezelfde plek afspreken, waardoor heel veel toeristen op precies dezelfde plaats en tijd naar hun gids zoeken, een gezellige chaos dus. We vonden onze tourgroep en tot onze verbazing sprak de gids zelfs Engels. In de groep zaten 3 mensen die nauwelijks Spaans spraken (2 mensen uit Londen en ik) en dus deed hij extra zijn best in het Engels voor ons. We raakten tijdens de tour aan de praat met de twee Engelse toeristen en er was meteen een klik.
We bezochten tijdens de tour Maras en Moray, maar ook verschillende toeristische aangelegenheden. Dat is typisch Peruaans: je boekt een tour voor twee bezienswaardigheden, maar je gaat uiteindelijk naar vijf plekken, omdat de gids je meeneemt naar allerlei toeristenplekken in de hoop dat je daar spullen koopt. 

Tijdens deze tour gingen we eerst naar een plek waar we konden zien hoe men wol een kleur geeft. Dit gebeurt allemaal op basis van natuurlijke producten. Leuk, maar wel echt een toeristische attractie. Daarna gingen we naar Moray, een groot gebied dat de Inka’s gebruikten om met landbouw te experimenteren. Wederom bizar en knap dat de Inka’s dit zo’n vijfhonderd haar geleden konden bouwen. Vervolgens bezochten we een (toeristische) plek waar ze lokaal zout en Peruaanse chocolade verkochten. Nadat bijna iedereen ‘medicinaal zout' had gekocht (ik kon het niet kopen, want dan wordt ik opgepakt bij de douane, omdat er cocabladeren inzitten), gingen we verder naar Maras. Dit is een enorme zoutmijn midden in de bergen. Het water wat uit de bergen komt,bevat hier tachtig procent zout. Men laat het water op terrassen verdampen en zo blijft er zout over. Dit zout is heel bijzonder (ze zeggen dat het gezond is en bijvoorbeeld geen bloeddruk problemen geeft) en kan alleen maar gewonnen worden in Nepal en Peru. Een kilo zout kost buiten deze twee landen dan ook zo’n vijftig dollar per kilo! Bizar, want hier kost een kilo nog geen twee euro. 

Op de weg terug naar Cuzco spraken we met de twee Engelsen. Adil (jongen) en Robin (meisje) werkten allebei op dezelfde plek in Londen en raakten bevriend. Ze besloten samen twee weken te reizen in Peru. Over twee dagen beginnen zij met een incatrail (een hike naar Macchu Picchu) van maar liefst 7 dagen. Wauw, respect! We besloten met z’n vieren traditioneel Peruaans ceviche te gaan eten. Zij hadden dit nog nooit gehad en dus namen wij ze mee. Ze hadden zelden zo lekker gegeten. Het was hartstikke gezellig en het waren echt lieve mensen. Het was wel even wennen om Engels te spreken, ik heb immers de afgelopen vier weken alleen maar Spaans gehoord, maar het ging vanaf het begin heel goed. Leuk dat de Engelsen zo verbaasd zijn over hoe goed de Nederlanders Engels spreken. 

Na het eten liepen we nog wat rond in de stad. Aan het eind van de middag namen we afscheid van onze Engelse vrienden en gingen we even rusten in ons hotel. In de avond gingen we eten bij een restaurantje in de buurt. We hadden een drie-gangen-diner met een échte Pisco Sour om onze reis af te sluiten. De Pisco Sour was dit keer wel goed, zo goed zelfs dat er wel heel veel sterkte drank in zat. Zelfs Bram vond het heftig ;)

We keerden om 22:30u terug naar ons hostel en gingen lekker slapen. De volgende morgen hoefden we pas om 7:45u op, ‘uitslapen’ dus. Na het ontbijt vertrokken we om 10.00u naar het vliegveld van Cuzco. Vanaf daar zouden we om 12:45u naar Lima vliegen. De tassencontole stelt op de vliegvelden hier niks voor: ik nam gewoon een liter water mee en Bram ook meerdere grote flessen vloeistof. Bijzonder! We vlogen om 13:00u naar Lima en hadden wederom veel turbulentie. Na een ruim uurtje stonden we alweer op het vliegveld van Lima. We hadden nog wat boodschappen die we wilden doen en dus gingen we naar een nabijgelegen winkelcentrum. Hier aten we heerlijke wraps en kochten we nog wat spulletjes. Ook kochten we schoenen, maar bij thuiskomst bleken die niet meer in ons bezit. We hebben sterk het gevoel dat we slachtoffer zijn geworden van een ‘wisseltruc’ al bestaat er ook een kansje dat we ze zelf zijn kwijtgeraakt. Tijdens onze reis is alles goed gegaan en is er niks geks gebeurd en nu op de één na laatste dag gebeurt dit, balen! We gingen die avond terug naar het winkelcentrum om navraag te doen, maar de schoenen waren nergens. Uiteindelijk hebben we dus nog maar een paar gekocht.

De Peruaanse familie was blij om ons weer te zien. Ze vinden het verschrikkelijk dat ik morgen alweer naar huis ga en vragen wanneer ik terugkom. Ze willen me graag Spaans leren en zijn best verbaasd over alle Spaanse woorden die ik nu al ken. Heel lief, maar ik heb gezegd dat ik toch echt voorlopig ga werken en dus niet zomaar terugkom, haha :) We zeggen steeds dat ze een keertje naar Nederland moeten komen, maar ik denk dat dit financieel voor hun niet haalbaar is. Jammer, want ik zou ze zo'n reis echt gunnen! 

Morgen is de laatste dag hier in Peru. Bizar hoe snel de tijd is gegaan en de tijd voorbij gevlogen is. Ik ga morgen nog Peruaans koken voor de familie van Bram, er staat ceviche (rauwe vis) op het menu. Ik ben benieuwd! Daarna wordt het afscheid nemen en dan vlieg ik woensdagavond om 21:00u Peruaanse tijd (3:00u ’s nachts bij jullie) naar Nederland. Ik land dan op Schiphol op donderdag 1 maart om 15:15u. In het vliegtuig ga ik me mentaal voorbereiden op de extreme kou in Nederland. De temperatuur daalt voor mij met zo’n veertig graden!! Ik zie jullie snel in Nederland! Ciao! X

Reacties

Reacties

Carola

Wat heb ik genoten van je verhalen en jullie belevenissen...goede reis nogmaals en doe hier maar een skipak aan!! Xxx

Ria Arts

Wat jammer dat dit alweer het slot is van al je leuke blogs....zo leuk om mee te mogen reizen met jullie 👍😘
Goede terugvlucht 'straks' en voor Bram nog een heel fijn verblijf daar!!
Hier is het Siberisch koud morgen....dus stop maar niks in je koffer....doe alles maar gewoon aan 😜.... toi toi en tot gauw 😘

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!